[Leszek Wlazło]

olśnienie

przyleciały jak niechciane liście na alejki
poukładanych decyzji planów w kalendarzu
w morzu domysłów baraszkował delfin
niespodziewanego zwiastun

zatrzęsły posadami pielęgnowanego realizmu
motyle fantazji zmieniające otoczenie
tańczący po wystawnie nakrytym stole psikus
zostawił kolorowe ślady gdy przebiegł

oczarowany delektował się muśnięciem
godziny wydłużonej na mijające lata
uśmiechnięty impuls sprawiał że chętniej
do beztroski dzieciństwa wracał

[Lucy]

z biegiem czasu coraz częściej nawiedzają nas takie olśnienia, czy chcemy, czy nie... ech...
trafiłeś mocno...

z podziwem
Lu

[Leszek Wlazło]

[Lucy]

to z pewnością jest piękne

[amandalea]

[Leszek Wlazło]

[Maryla]

Leszku, ja z podziwem

Te muśnięcia pełne ciepła,
gdy realizm dręczy co dzień,
lot motyla, uśmiech wspomnień
pętli słońca piękny bodziec…

[Leszek Wlazło]

[Elżbieta]

[Leszek Wlazło]

[Leon Gutner]

przyleciały jak niechciane liście na alejki
poukładanych decyzji planów w kalendarzu
w morzu domysłów baraszkował delfin
niespodziewanego zwiastun



Acha no i jeszcze pielęgnowany realizm

Z uszanowaniem L.G.

[Leszek Wlazło]

[nuta niepokorna]

pielęgnowanie beztroski..hmm.
Chyba z założenia jest niemożliwe o ile ma się więcej niż 5 lat..
Potem to już tylko proporcje jej - do codzienności adekwatnie do wieku zmieniają się...
Bynajmniej ja tak to widzę.
Ale w Twoich wierszach wiosna w wiośnie i wciąż kwitną nowe odmiany kwiatów nadziei i nieoczekiwanego
Czyta się to radośnie i fiołkowo.

[eva_14]

Leszku Leszku, jakie to piękne...

[el]

Postanowiłam pięlęgnowac beztroskę Dośc odpowiedzialności i nadmiaru rozsądku