[Mariola Kruszewska]

czekam

film z zadyszką
popiłeś szklaneczką bez lodu

nie zapomnij zgasić światła
by ciemność mogła rozprasować fałdy
i oszukać palce satyną

rozebrana z makijażu
ukryję pod kołdrą
zasuszone wdzięki

mój termin przydatności do spożycia
minął

korale
mizdrzą się żałośnie
jak bombki na choince
z której opadły igły

przepraszam
że się zestarzałam

[amandalea]

hmmmm...smutny wiersz ale....jeśli para jest razem, jeśli się kochają, to nie ważne jest "stare" ciało ale to co ich łączy i to zawsze jest piękne, młode i najważniejsze...i jeszcze coś...nie ważne czy to ciało jest zasuszone, czy tego ciała jest dużo, choć trudno nam w to uwierzyć się rozpisałam nie na temat
Podoba mi się wiersz, choć z treścią średnio się zgadzam jak widać powyżej

[Marcin]

Smutny wiersz z dawką ironii (tak odebrałem). Poruszony problem dotyka wielu, jak i PL-go, i może dotknąć każdego...
Może warto pomyśleć jeszcze nad wersem: mizdrzą się żałośnie , gdzie po usunięciu żałości strofa nadal pozostanie mocna (ostatni wers tak z ciekawości...):


korale
mizdrzą się jak bombki na choince
bez igieł


i myślę, że można by tak zakończyć
to znaczy - wyłącznie moim zdaniem.

[Ninoczka]

Mariolu - nie zmieniłabym ani słowa - a może o mnie pisałaś?

[eva_14]

dla mnie wiersz jest super.
Trochę może zbyt oklepany i mniej poetycki jest mój termin przydatności do spożycia
minął

pointa bardzo bardzo

[Mariola Kruszewska]

[Leszek Wlazło]

Wiersz bardzo sprawny i podszyty rezygnacją, przebija z niego teza schyłkowości, ale tej właśnie tezy nie przyjmuję. Polemizując z nią zgadzam się z Lidzią przytaczając znane powiedzenie: nie to ładne co ładne, lecz to co się podoba. Niejeden młody staruszek mógłby pozazdrościć starcowi młodości i witalności, u którego zmarszczki są z gatunku kochanych.

[amandalea]

Wracając do treści wiersza...wiem, że może w jednym na 10, a może i na 20,30, czy 50 związków jest pełna akceptacja ale czy tak nie powinno być zawsze? Widzisz Mariolu są różne przypadki i nie trzeba starości aby nie było akceptacji, żeby był wstyd i gaszenie światła i żadnych rozmów i nie potrzeba starości i zasuszonego ciała żeby usłyszeć np. "jak mnie kochasz to schudnij". Pewnie jestem marzycielką idealistką ale wśród ludzi których znam osobiście jest pewne starsze małżeństwo, u których na "każdym kroku" widać czułość, chęć bycia razem, chęć dawania siebie. Nie byłam w ich "alkowie" ale gdyby wśród nich była niechęć do swoich ciał, nie dotykali by się, nieledwie muśnięcie gdy jedno drepcze tu, a drugie w drugą stronę, przytulenie, objęcie,uśmiech....
A wiersz naprawdę mi się podoba
Pozdrawiam cieplutko

[Mariola Kruszewska]

[Marek]

dla mnie - wiersz rewelka
bo
i temat (jakby nieco mój) - (patrz 5 x jesień)
i
sposób przekazu też

podglądałaś, czy co ?

„5 x jesiennie”

1.

Teraz
kiedy nadszedł czas ziółek
częstych wizyt u lekarza
mogę zobaczyć
siebie
w zwierciadłach oczu
moich rówieśników

Staram się
być
piękny

Jeszcze


2.

Jeszcze się udaje
nie chodzę z cewnikiem
nie biorę chemii . . .

Dzisiaj przejechałem na rowerze
43 kilometry

Jeszcze się udaje

Żyć
w zgodzie
. . . z sobą


3.

Jeśli doczekam . . .
jeśli
wynik z „Ca” w nagłówku zobaczę
czy
spotkanie z nim
na tyle godne
że
nie zawstydzę się

Siebie



4.

Zawsze
kiedy ciągnie mnie do ludzi
nie ma ich

Oblegają markety, kościoły

Bywają

A stamtąd . . .
do swoich domów
foteli
legowisk

Rozsądni
Poukładani

Ja
. . . na peryferiach

I
też
tylko czekam
. . . na śmierć

5.

Nic się nie wydarzy
nikt
nie przyjedzie
nie przyjdzie

Ty
żaden z bogów
anioł pocieszenia
- nie pojawicie się

A oto
obręcz zasmucenia
zaciska się

Teraz


W październiku, w Łośnie

[Marek]

allllle sie rozpisałem - nooo, może to nie o kontakcie "dwojga" - ale o starości jakby
a co do "dwojga" ?
jestem zdania pani Li
ale mi się tak nie udało
-samotność we dwoje!
kompromis ................
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[eva_14]

mnie też się nie udało, we dwoje, duża niechęć do owych kompromisów wzięła górę

[stary krab]

Pożółkłe koronki wyjątkowo mi się podobają.
Podpisuję się jednak pod uwagą Marcina.