[Leszek Wlazło]

niezbędni

czujesz jak przegarniam włosy smutku
ubranego w nieprzemijającą tęsknotę
mierzwię meszki wspomnieniami uczuć
skracającym odległość słowem

nienajedzone dzióbki pożądania
przywołują strawę dotyków i pieszczot
gdy musi wystarczyć zamiast
a srebrny oświetla nie z uniesień bezsenną
to liczy się wymiar mirażu daty
pozwalającej się w ramionach zaszyć

uciekamy od wymowy dlaczego
w klepsydrze przyszłych przesypujemy minione
pielęgnujemy kufry które wypełnił eros
tylko codzienność nie chce się bez nas obejść

[amandalea]

No tak...dla codzienności jesteśmy jacyś tacy niezbędni

[el]

A te meszki to wygoń z tego wiersza. Jakoś mi się z muszkami kojarzy, chociaz wiem, co chciałeś rzec ,to tylko te gryzaki mi się pchają do wyobraźni. Może jednak to ja mam pokręcone myślenie

[Baszka]

[Leon Gutner]

Nie wiem co jest niezbędne a co zbędne .....ale wiem że niebędnie nalezy cię czytać Leszku bo to zawsze czysta przyjemność

L.G.

[Leszek Wlazło]

Ojoj jaka gapa ze mnie. Dziękuję Wam kochani, że jesteście tak dla mnie życzliwi.

[nuta niepokorna]

czujesz jak przegarniam włosy smutku
ubranego w nieprzemijającą tęsknotę - to bardzo ładnie ująłeś i trafiło prosto do serca..

A z tym, że codzienność nie chce nas zostawić w spokoju, to cały czas się zastanawiam czy to lepiej, czy gorzej.. bo jak ze wszystkim na dwoje babka wróżyła..
Płynąc resztką motywacji, żeby jeszcze nie teraz zatonąć.. czepiamy sie czego bądź .. czasem tylko po to, żeby sprawdzić czy nas utrzyma.. a może za tym buforem czasu coś czeka czy wytrzymamy tą próbę by zasłużyć na COŚ WIĘCEJ..?

Patrz ile refleksji pobudzasz tym dojmującym wierszem..

[light]

pogubiłeś się
zmieniając temat jak rękawiczki

styl tradycyjnie fatalny


pozdr.