[Ewa]

***
z cyklu "mój codziennik"


milczy lustro w cieniu tuląc widmo marzeń
krzykiem ciszy w oknach tęsknią smugi słońca
w zamyśleniach śladem wspomnień sunie ranek
wciąż pamiętam w twoich dłoniach lodu sople

zmrok zaciera codzienności ostre kanty
jednym gestem wywołujesz tysiąc pragnień
zamęt w myślach przemieszkuje nieustanny
sycąc kawą z samotnością na dnie szklanki

narkotyku jest spragnione jak powietrza
moje wnętrze skołowane życia lotem
trzask zapałki niczym wybuch budzi dreszcze
wytrzeźwiałam świt zapukał znów do okien

[amandalea]

Smutny wiersz Ewo ...i niekonsekwencja w rymach

[Daria]

" kawę z samotnością na dnie szklanki"--------czymże jest samotność? Losem każdego poety:)Refleksyjny ale prawdziwy wiersz o losie człowieka z nutką egzystencjalizmu:)

" kawę z samotnością na dnie szklanki"--------czymże jest samotność? Losem każdego poety:)Refleksyjny ale prawdziwy wiersz o losie człowieka z nutką egzystencjalizmu:)

[Leon Gutner]

Niom ..klimacik ...klimacik i brawo za końcówczkę w której świat puka do okien .

[Ewa]

dobrze Lideczko
więc analiza konieczna jak sądzę:))

marzeń-ranek
słońca-sople

kanty-nieustanny
pragnień-szklanki

powietrza-dreszcze
lotem-okien

uparłabym sie przytych "wytłuszczonych"

[Lucy]

[Leszek Wlazło]

[Ewa]

o..Leszek już jest
)

[Leszek Wlazło]

[amandalea]

hmmm...chyba jednak dam sobie spokój ze stroną techniczną wierszy rymowanych i komentując pozostanę przy odczuciach.