[Ninoczka]

szeptały skrzydła starego młyna
obracanego spiętrzonymi wodami
ukryta w pachnącej macierzanką trawie
szukałam czerwieni między poziomkami

łany zbóż chabrami przeplatane latem
odsłaniały maki kąkole kwitnące
dzika grusza w polu i rajska jabłonka
me oczy wabiły owocem kuszącym

szkielet kieratu porośnięty trawą
obok tej chaty gdzie miłości wiele
na szerokiej miedzy kolce jeżyn słyszą
zapach powideł robionych w niedzielę

płaczące wierzby moje przyjaciółki
przytulone mocno do niebieskiej rzeki
szumią w moich myślach potargane wiatrem
gdy zamknę wieczorem zmęczone powieki

podstawowa szkoła daleko od szosy
do małej kapliczki dal niezmierzona
wzrokiem wyobraźni chciałabym teraz
wrócić by miłość tulić w ramionach

zawikłane życia koleje się toczą
wstążkami we włosach dawnej dziewczyny
żal ściska serce przeminęły lata
do chwil młodości nie powrócimy

[eva_14]

Ninuś, bardzo wdzięczna treść, napisałam coś o rymach, ale już wszystko wiem.

Śliczny sielski obrazek. Powrót bukolików?

[Leszek Wlazło]

[Baszka]

ano nie Ninko, nie wrócimy, jednak takie wiersze zatrzymują czas i wspomnienia, dziękuję ,bardzo lubię wracać do tych chyba lepszych czasów, a wiersz jest najlepszą drogą do powrotów

[AnDante]

Wiersz wspomnieniowy, jak każdy tego typu tekst winien stwarzać klimat nostalgiczny i Twoj wiersz, Ninuś, spełnia to zadanie, ale mógłby lepiej.
Mam na mysli pewne sformułowania, niezbyt pasujące do klimatu wiersza
np.

[Ninoczka]

Kurna...Dante Masz rację...przecież te wody nie obracały młyna
no nie...faktycznie on jest cały do poprawki

Dzięki.

Wezmę się za niego, ale nie teraz.
Chyba, że Ktoś podsunie pomysł.
Zresztą widzę, że i średniówka mi się posypała - gdzie ja wtedy oczy miałam

A tak btw. wczoraj właśnie odwiedziłam swoje ukochane kąty...
zapisane w tych wspomnieniach

[Leon Gutner]

Ano nie powrócimy a szkoda ...dobrze że można przynajmniej wiersze o tym popisać .
Świetnie Ninko

L.G.