[zielony motylek]

Czas odwiedzin

Urodził się i zmarł.
We mnie nadal jest pierwszy.

Liście opadają, aby zapełnić dziury po ludziach.

Nie byłam u niego, choć powinnam.
I teraz bolą mnie wszystkie bruzdy.
Ale czymże jest podniszczony grób
wobec ciepła rąk bliskich osób?
To mnie nie tłumaczy.

Chlorofil rozpada się na wzór świata.
Liście tracą właściwą barwę.
A nasze ognisko wciąż płonie.
Dalej nas odgradza.

Strzelają w niebo ogniem.
A ja płaczę na ziemię,
bo nie mam wspomnień.

Wszystko jest chore.

[amandalea]

Bardzo ciekawy wiersz Motylku, będę do niego wracać

[Marcin]

Najlepszy temat na dzisiejszy dzień. Bardzo dobrze mi się czyta (i wraca do wiersza). Przekonałaś mnie od razu. Krótko mówiąc bardzo mi się podoba.
Gdybym mógł na coś zwrócić uwagę to jedynie na ostatni wers: Wszystko jest chore. To zwrot bardzo często używany w mowie potocznej, może oznaczać bezpośrednio chorobę albo być właśnie takim potocznym stwierdzeniem na zasadzie - to jest chore. Można pokombinować, np. :


(...)

Strzelają w niebo ogniem.
A ja płaczę na ziemię,
bo nie mam wspomnień.

Wszystko jest zakażone.


Ale to tylko propozycja

[zielony motylek]

Marcinie,
ostatni wers trzeba rozumieć potocznie.


Amandaleo, dzięki za ciepłe słowo.

pozdrawiam. zm.

[Marcin]

[zielony motylek]

[Leszek Wlazło]

Zadumałem się Motylku. Jeszcze tu wrócę.