[Leszek Wlazło]

ułomności

ze zgrozą poczułem że ślepnę
przemijające nie traciły ostrości
jedynie barwy
a właściwie ich brak przeszywał dreszczem
coś wysysało chlorofil z roślin
szarości na umysł natarły

ślepota dotyczyła także uczuć
zadziwiało wypowiedziane stwierdzenie
mijane pary jakby z musu
próbowały przez życie przebiec

musiałem być ślepy
no bo jakże inaczej tłumaczyć brak uśmiechu
chyba mnie a nie ogół należałoby leczyć
coraz bardziej czułem się nieswój

zapytałem mijanego przechodnia
popukał się w czoło pesząc dylematy
bezkolorowy zaczynałem rozdział
pozbywając się skazy

[amandalea]

Piękny wiersz Leszku, refleksyjno-smutny,a może to mi smutno?

[Baszka]

i ja tak jak Lidzia dzisiaj , smutnawy wiersz Leszku,

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[amandalea]

Phi ale wymyślił ...się tak nie da

[Baszka]

[Leszek Wlazło]

Wy piękne Panie nie potraficie? Nie uwierzę.

[Baszka]

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

nigdy nie wiem Leszku, jak skomentować Twój wiersz
jest piękny

[Leszek Wlazło]