[amandalea]

kropla za kroplą cicho kapie
sen ociężale w dal odpływa
wiersza twojego sensu nie łapie
w życiu tak różnie bywa

wersy czarowne niezapomniane
spokój myślenia burzą
czy tylko do mnie kierowane
a może wielu służą

już kiedyś byłam kochaną ciszą
wersy szumiały z brzozą
dzisiaj me słowa w próżni wiszą
serce na złom wywożą

a jeśli cofnąć się troszeczkę
liściem zielonym byłam
zebrałam gorzkich łez miseczkę
smak zapomnienia odkryłam

a gdyby głębiej wejść w klepsydrę
miraż anioła kobietę zasłonił
gumką tych wspomnień dziś nie wytrę
mniej niż zero do dziś mnie goni

nawet dziecięca ufność w ojca wiara
nie była oszczędzona
kiedy jak złego snu senna mara
ukochana w bękarta zmieniona

życie nie bajka ktoś mądrze powie
są inni co gorzej mają
a ja tak myślę i się nie dowiem
czy sobie również tak doradzają

07.05.05r.

[Leszek Wlazło]

Lidziu jak Ty pisałaś już tak ładne rymowańce to ja jeszcze na poetycką strawę mówiłem papu.

[amandalea]

[Leszek Wlazło]

[amandalea]

[eva_14]

a ja jeszcze wtedy w ogóle nie pisałam.
Dobrze sie czytało

[amandalea]

[Ninoczka]

Jeśli mam być szczera ...wolę te "Twoje starocie"
Pisane emocjami, zrozumiałe i nie takie "bardzo mądre"...
takie normalne, dla zwykłego "czytacza" jako i ja!

[amandalea]

Ninuś nie przestałam pisać emocjami, może jedynie ciut lepiej je skrywam
Dziękuję, że zajrzałaś

[Marcin]

Czytam już ten wiersz kolejny raz i wracam, wiersz do zamyślenia, pozostający w pamięci.

życie nie bajka ktoś mądrze powie / są inni co gorzej mają –
ale nie da ukryć się, że są też tacy, którzy mają lepiej (trochę nastrój wiersza chyba mi się udzielił)...

[amandalea]

Czasem miewam dziwne nastroje Marcinie

[Marcin]

jak każdy