[tetu]

miało być sterylnie
tymczasem niebo ma kolor siniaka
ze szczelin wyrastają chmury
karmiąc się naszym milczeniem

wszystko co stałe zaczyna drżeć
pod paznokciami mrok
wpisany w głód i nagły brzask

zanim zdążymy wyrzucić z siebie krzyk
twój cień wrośnie w pęknięcia
w samym środku skazy
gdzie czas zastyga w ubrudzonym szkle

[Witold Kiejrys]

Jakaś beznadzieja do mnie z tego wiersza spływa. Zmartwiłem się na poważnie,
bo na fiu bździu nikt tak nie pisze.

Przede mną kolejny mocny, desperacki wiersz.

pogody ducha życzę, za oknem się rozpogadza!