[stefan4]

Plan

Wiatr... księżyc... fale... mgła nad oceanem
gęsta jak dobry poemat...
Aż którejś nocy ja z tej mgły powstanę —
bo dotąd jeszcze mnie nie ma.

Potem się skryję w podmorskiej głębinie
ballady rozgwiazdom śpiewać
i z ust mych obłok bąbelków wypłynie
a w każdym bąbelku mewa.

Nie uzgadniając tego kroku z nikim
— bo tam nie będzie nikogo —
wszystkim syrenom założę staniki
i minikiecki na ogon.

A kiedy zjedzie nad ocean w gości
letników wrzaskliwa tłuszcza,
to ja się przed nią ukryję w nicości,
znaczy we mgle się rozpuszczę...