[Felicja]

Niech wreszcie lunie to co ma spaść
potężna fala oczyści świat
jakoś przetrzymam wypłuczę czas
pozostawione wyschnie we łzach

wszystko się stało nie stało nic
jest tylko cisza Ty w ciszy śpisz
Ty nigdy nie śpisz przytulasz wiem
chociaż nie czuję czasem tak jest

to tylko mgnienie na wietrze liść
wygaśnie ogień zniknie jak błysk
trudno to pojąć w kopercie lśni
nieprzeczytany do dzisiaj list

bez kofeiny espresso łyk
bez przyciągania fizyki rytm
poezja zdjęta z torów jak wrak
źródlanej wody piekielnie brak

niech spłynie w końcu to co ma zejść
otwieram dłonie przyjdź życie wznieć
choć błędy czasem zwalają z nóg
powtarzam Jesus I trust in You

[Leon Gutner]

Mam dziwne wrażenie że ten wiersz najbardziej cierpi na rymach aa bb w postaci jednosylabowej.
To niezwykle trudna forma.

Takim hamulcem jest też wers : wody ze źródła zaś brak wciąż brak. Wciąż brak po zaś brak brzmi jak brak pomysłu.
Rytmika temat i klimat w porządku.

Leo z ciekawością L.G.

[Felicja]

Leo, dzięki za czytanie i ciekawe uwagi.

[Felicja]

..

[Fred]

Gdyby treść ubrać w inną formę, byłby niezły wiersz.

[Felicja]

O Fredzie, miło że wpadłeś. Dzięki za ciekawy pomysł.
Może i masz rację. Pozostawię jednak treść w tej formie.

[jaga]

5/4 - do mnie wiersz trafia i w formie i treści