[Leon Gutner]

W końcu już obcy tacy dalecy
nocy jak nigdy nagle wystarczy
nie wybiegają sobie naprzeciw
czas czasem wzgardził

było minęło spłynęło wyschło
czujesz gdy widzisz a nic nie widać
taka jest prawda to oczywistość
bez sensu gdybać

i tylko czasem gdy coś nie idzie
wracają w głowach i wywołując
martwe obrazy w zamglonym zwidzie
myśl okłamują

nie można przecież myśleć o niczym
i pisać wierszy co dla nikogo
z oddali raczej nic się nie liczy
tylko gdy obok

już dawno po nich lecz nie żałują
drugi maj czmychnął zbierając całość
ktoś ramionami znów ich częstuje
więc się nie żalą

nigdy nie będą tacy jak kiedyś
pewniejsi inni bardziej rozsądni
potrafią dostrzec oddać już wiedzą
kto jak zapomni

[BeataKuna]

Jak zawsze mądrze i pięknie. Zastanawia mnie czy to "w końcu" wybrzmiewa jak ulga, czy może jak pogodzenie a może raczej pewność, bo zawsze tak się dzieje.

mój ulubiony fragment

[Leon Gutner]

Leo dziękuje Beacie za czas spędzony z wierszem i bezcenną refleksję

Z ukłonami L.G.

[jaga]

strofa soficka mniejsza, pięknie Leo
takie wiersze lubię.
Zresztą wszystkie twoje wiersze godne są uwagi
mądre i refleksyjne

[Leon Gutner]

Dziękuję Jadze za uwagę w tym i we wszystkich innych wierszach które Jaga zaszczyciła swoją obecnością.

Z uszanowaniem LG.