[kamil rousseau]

Tragiczny aktor



w skrzydła pegaza wplótł swą duszę
ciało uwięzło pod podkową
poeta marny chudy liryk
marzyciel zwykły bard stugębny

tragikomiczną zagrał farsę
na deskach życia jak na scenie
aktorem nie był - to jest jasne
trefnisiem raczej lecz nie błaznem

poezja życia odleciała
bo ją zamienił na marzenia
dziś wlepia oczy w blady księżyc
jak w nieme kino lub proscenium