ostatniej nocy byłem w twoim śnie
nie odstępowałem od ciebie na krok
jeśli nie obetnę swych zdradliwych powiek
jeszcze tej nocy wezmę jedną z chętnych kobiet
by rano mieć pewność że byłem tylko z nią
mógłbym cię oszukać że jesteś jedyną
ale sen mnie ubiera w stroje don Juana
i prowadzi krawędzią księżyca w pokoje
których adres nieznany a i twarze obce
mogę ci obiecać bezsenne białe noce
we własnych źrenicach
ale jak mam w snach twoich zetrzeć ślady swoje
ale sen mnie ubiera w stroje don Juana
i prowadzi krawędzią księżyca w pokoje
których adres nieznany a i twarze obce
mogę ci obiecać bezsenne białe noce
we własnych źrenicach
ale jak mam w snach twoich zetrzeć ślady swoje
Jacku, ten fragment najnaj-
Co do zaimkologii, to może Leszek ma trochę racji bo zaimków tu dużo. Ja ich ilość tłumaczę tym, że zaplątane są sny, o których piszesz i zaimki tu są dróżką, żeby się nie zgubić.
Tak czytam.
jesiennie niezmiennie E
_________________ przestrzeń
składa się z czasu
pokonywania
prostą linią
myśli
zakrętem pytania
zdecydowaniem
kropki śmierci
po wielokropku
umierania
E
bo zaimków tu dużo. Ja ich ilość tłumaczę tym, że zaplątane są sny, o których piszesz i zaimki tu są dróżką, żeby się nie zgubić.
Przepięknie, oszczędnie, bez samopoetyckiego zadęcia 
