[Leszek Wlazło]

drobiny

rozbitek na rozklekotanej łajbie codzienności
unoszony przez fale to przypływał to odpływał
podobno promienie do zachmurzonej wnosił
smutek utrzymywał w ryzach

powracał huraganem drąc szaty zwątpienia
naprzemiennie bryzą nawilżał spragnione piaski
inspirował kaczątko do łabędzich przemian
nieobecny czule szeptał zaśnij

zaklinali ocean by wzmacniał mirażem wyspy
z dala od zgiełku w piernikowych uczuciach
łasił się dwugłosowym brzmieniem dystych
płochliwy uśmiech na ustach usiadł

[Leon Gutner]

To tylko pozornie drobiny ..ileż w tym prawdy.
Mniej wiecej tyle ile wysiłku kosztuje utrzymanie smutku w ryzach .

Z podziwem L.G.

[Leszek Wlazło]

każde Twoje odwiedziny Leo pozostawiają perełki słów

[Lucy]

ileż ciepła w tych literkach Leszku! Jestem pod wrażeniem klimatu, przekazu i formy

[amandalea]

Ech słów już mi brakuje , wiersz pełen ciepła, tęsknoty ale jeszcze jakby czegoś

[nuta niepokorna]

Malowniczo-klimatyczny i bardzo działa na wyobraźnię ..

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

piernikowe uczucia, ależ mi się to podoba. Zapamiętam. Całość znakomita, po Leszkowemu

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

to było wielkie uznanie, nie robić sobie żartów, proszę Pana

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

dasz powąchać?

[Leszek Wlazło]