[Leszek Wlazło]

pożądana

mała czarna w ulubionym kubku
przywracała widzenie
zastępcza forma uczuć
znała pragnienia lepiej
wnikając aromatem do ukrytych
wiedziała że dotykane wnętrze krzyczy

to be or not to be wypowiadane nad filiżanką
słuchała z dyskrecją przyjaciela
wyrwanego z letargu plamiąc
uwidaczniała się w gestach

pożądana kochanka poranków
niewyczerpane źródło pieszczot
wabiąca niezmiennością smaku
przywracała świeżość

[amandalea]

jesteś niemożliwy Leszku.

[Leszek Wlazło]

[amandalea]

Ale skąd

[eva_14]

świeżość i rozbudzenie. Dobrze się czyta Twoje strofy

[Ninoczka]

Gdyby trochę inny zapis potraktowałabym jako ODĘ do...kawy

Tylko bez przesady, bez przesady...z kawą oczywiście

[Mariola Kruszewska]

Bez kawy jestem flak; każdy jej łyk przywraca mnie życiu. To też i moja poranna kochanka, mój poranny rytuał zielonego kubeczka.

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Ninoczka]

[Marcin]

I ja zaczynam dzień od kawy. W sumie to tylko kawa, ale ten smak nauczony, aromat uzależniony...

PS.
słuchała z dyskrecją przyjaciela a gdyby wers brzmiał: słuchała dyskretnie przyjaciela - zmieniło by się coś?

[Leszek Wlazło]

[Marcin]

Rzeczywiście zmieniłoby

[Leszek Wlazło]

[Kornelia Romanowska]

Hehehe uśmiechnęłam się, muszę ten wiersz tacie pokazać, on kawę ubóstwia