[Marek Olszewski]

Słyszałaś?

W szczelinach pomiędzy klepkami mówiono,
że padał słony deszcz;
a w porach skóry ktoś nawet
porównał ów klimat do tropiku.

Przecież ja tylko grałem palcami
po twoich strunach, a ty miałaś śpiewać.

Śpiewałaś.


Ech, te plotki.
Zawsze plotkują -
wystarczy, że wyjdę do pracy.

Kiedy wracam, nie mogą przestać.
Kładę się na dywanie i wtapiam
ucho do miękkiej opowieści -
jest jak ballada wiekowego barda.


Wiesz. Kiedy będziemy sami,
nakarmimy ich pyszczki obiadem zmysłów;
a potem udamy, że nas nie ma -
patrząc sobie w oczy, uciekniemy
w tłum szeptów...

[Marek]

superaśny
przenosi w inną "przestrzeń"
i o to chodzi
jak zwykle

[Sofim]

Nauczę się go na pamięć...
Pozdrawiam!

[Marek Olszewski]

słów mi zabrakło...

...ale miło coś takiego czytać.

[Sofim]

[amandalea]

Świetny wiersz Marku , pięknie prowadzisz czytelnika czyli mnie jedyne co, to zamiast
"po twoich strunach"
dałabym
"na twoich strunach"
ale tym akurat nie musisz się przejmować

[stary krab]

Prowadzony po krawędzi, świetnie.

[Marcin]

Ja za Krabem... i dodam jeszcze: bardzo interesujący. Będę do niego wracał, bo warto!

[Marek Olszewski]

...no to mam takiego rumieńca, że hej

[Marek]

nie rumień się
wróciłem jeszcze raz
to wiersz-rewelka!

[Marcin]

Ja też wróciłem!

[Marek Olszewski]

...i ja wróciłem