[Leon Gutner]

Z widokami jak na pamięć
w szybkim biegu nagłych przyczyn
zanim resztki czas wyliczy
nigdy więcej nie okłamiesz

całą szarość spali światło
nie na rozkaz lecz z rozsądku
może być jak na początku
chociaż wcale nie jest łatwo

jeśli będziesz z chwil stworzona
jak nikt trwaj przy naszym boku
w nagłych cieniach ludzkich mroków
cała zadbaj tylko o nas

jakąkolwiek rolę pełnisz
wiesz już jak to będzie z nami
kto zarządzi minutami
kto roztrwoni czas bezcenny

trudny wymiar los przybiera
podążając za przyczyną
cichym krzykiem był
przeminął
bądźmy cali z tu i teraz

[Witold Kiejrys]

Piękny wiersz, Leo. Z podziwem czytam i tu, i gdzie indziej. A ostatnia, rewelacyjna!


pozdrawiam, witekk

[BeataKuna]

Gdybyśmy umieli życie ograniczać w "tu i teraz" mielibyśmy w sobie mniej obaw, strachu, troski o przyszłość, a przede wszystkim mniej żalu, a więcej miejsca dla dobra, dla miłości, dla celebracji kogoś obok.
Piękny wiersz

[Leon Gutner]

Tu i teraz to wcale nie takie trudne.
A jakże to trudne.

Dziękuję Beo.

Z ukłonami L.G.