[Ewa]

porozumienie w poszumie wiatru,
pośród listowia feeria kolorów
odznacza inność znaków zodiaku
jak pory roku

gdzieś pod nogami szelestem liści
dnia opowieści snują się sennie
spadły kasztany, splątały myśli
już mniej codzienne

czerń w cień odchodzi, brązem czaruje,
szarość podkreśla kolor twych oczu
uśmiech na zdjęciu, tęsknota w tłumie
w odgłosie kroków

cofnąć wskazówki – broni logika,
zasad wpajanych z owsianką rano
w czułych ramionach dziadka wspominam
niepokonaną,

***
otwieram oczy, nadchodzi nowe
by, co bezcenne, trwało przez chwilę,
dziś postanawiam – odziane słowem
sfrunie motylem

[Leon Gutner]

Ładnie i formie doskonałej plączesz myśli Ewo.
Od wielu czytań aż do dziś to zawsze przyjemność.

Z uznaniem L.G.

[tetu]

Za przedmówcą. Pięknie płynie Twój wiersz. Pozdrawiam.

[Witold Kiejrys]

Nie wiem czy to już się zaczął, czy niedługo zacznie siedemnasty rok naszej znajomości, przerywany epizodami nieobecności. Twoja poezja, Ewo, ta świeższa jak i starsza, zawsze wywierała na mnie duże wrażenie. - Wiersz sprzed kilku dni, jesienno wspomnieniowy, bardzo ładnie zapisany. I tyle ciepła w nim, i ciepłych uczuć..., piękne to

pozdrawiam serdecznie, witekk

[Ewa]

Leon Gutner, tetu, Witold Kiejrys,
dziękuję ,że czytacie