[Leon Gutner]

Morze
nie proszę wód o wiele
o płynną cząstkę fali w sobie
tego jednego z wielu wcieleń
o której mówi świat że człowiek

morze
wyczuwam że zatrzymasz
wśród fali wyścielonej wiatrem
tych klika kropel w których mijam
aż w końcu jakiś sztorm je zatrze

morze
spragnione wielkich brzegów
wydaj świadectwo naszych istnień
niech w twoich toniach w wiatrobiegu
spocznie świadomość że tu byłem

morze
ty jesteś od nas dłużej
gdy odejdziemy ty zostaniesz
daj poczuć wilgoć sól na skórze
zanim zamienisz nas w niepamięć

nigdy
nie wszedłem głębiej w ciebie
zawsze się bałem fal i toni
morze
to może będzie lepiej
gdy nie poproszę więcej o nic

[Witold Kiejrys]

Ależ petarda! Cudnie, Leo! pełen zachwytu jestem,

z serdecznościami, witekk

[Leon Gutner]

Podziękowania i serdeczności Witku

Z uszanowaniem L.G.

[Felicja]

Przepiękny, szumiący morzem wiersz... ciekawe zakończenie,
oczywiście to wielka przyjemność się nim delektować, więc dziękuję.

[Leon Gutner]

To ja dziękuję Fel

Z uszanowaniem L.G.

[BeataKuna]

[Leon Gutner]

Z podziękowaniem

Ukłony L.G.