[Witold Kiejrys]

Jak co roku balkon tonie w kwiatach
zieleń splata się w kolorach lata
mrówek rój i pszczół rój - skrawek świata -
a wieczorem pięć pająków wianki splata

Cudnie, kiedy balkon życiem kwitnie,
a my z nim, Maryni mniej dolega,
plac się roi czasem spojrzy ktoś do góry,
psa szczekanie, świergot zwykłych ludzi

Z naprzeciwka Zbyszek w oknie macha -
to rytuał, czyni go codziennie
jeśli zdrowy, to też skrawek tego świata,
z okna tonie w obrazie sierpniowym.
08.08.24

[Liana]

Pięknie opisany najbliższy peelowi kawałek świata - balkon pelen kwiatów, najbliższa osoba, dom w sąsiedztwie... Taki ciepły wiersz.

[Leon Gutner]

Ten wiersz też kwitnie.
Życiem.

Z przyjemnością L.G.

[Felicja]

Przemiło na tym balkonie... I ładnie to, Witku, przedstawiłeś.

[jaga]

Przeczytałam z przyjemnością
te dwa nasze wiersze mają wspólny mianownik
tzn - Twój "Skrawki świata na balkonie"
i moje "znaczenie"