[Felicja]

Przypiszmy to wszystko jesieni,
rozmywszy w kałużach i słocie,
przykryjmy wielością odcieni
wypłoszeń.

Mętnawych wydarzeń nurt wartki
wygładzi krawędzie zbyt ostre,
wypłucze by jeszcze przed czwartkiem
móc dostrzec.

A kiedy za liściem liść zleci
i pustka zamieszka w ogrodzie,
odpowie jak echo, że przecież
nie szkodzi.

Nim słońce wypuści promienie,
nim słowik wyśpiewa swe pieśni,
poranki dźwięczące z podcieni
dopieśćmy.

[Leon Gutner]

To zdecydowanie forma w której jest ci najlepiej Fel.
A przy okazji jedna z moich ulubionych.

Z przyjemnością L.G.

[Felicja]

Tak, też lubię tę formę, bardzo urokliwa jest.
Dziękuję pięknie za czytanie.

[Witold Kiejrys]

Stary stetryczały zajączek lubi optymistyczne nuty

Uroczo tu

Pozdrawiam, witekk

[Felicja]

Witku, dzięki za czytanie.
Pozdrawiam

[BeataKuna]

Ten wiersz...piękny wiersz...to taka kobieca wersja Leona. W niej Ci najlepiej.
Z ogromną przyjemnością przeczytałam mimo smutnego przemijania zrzuconego z winy jesieni (powiedzmy)

[Felicja]

Beato,
dzięki Leonowi zaczęłam rymować, za co jestem mu wielce wdzięczna , wiele się od niego nauczyłam, bywa dla mnie źródłem inspiracji,
ale.. za nic nie chciałabym być czyjąkolwiek wersją , poza oczywiście samej sobie.

Dziękuję za czytanie i ciekawy komentarz

[Leon Gutner]

[Felicja]

[mironiusz]

[Felicja]