Ciekawe, co tam znowu nie tak z rytmiką...
Mi akurat ten wiersz układa się w taką dziwaczną może melodię, ale jakoś tak właśnie go słyszę
Dziękuję za czytanie i komentarz.
Oo, nie da się ukryć, że wersja zmodyfikowana lepiej brzmi :-) .
Zwłaszcza 2 i 3 strofa, bo w 4 z tymi oceanami też chyba nie jest idealnie.
Leo, bardzo dziękuję! Być może taki poziom pisania nie jest dla mnie osiągalny, ale postaram się wyciągnąć naukę na przyszłość. A "tajemniczeć" to super słowo.
ładny wiersz. Cicho, spokojnie, wręcz nostalgicznie. Prze oczami mam obraz pięknie malowany i życie jak w innej epoce. - Coraz bardziej oddalamy się od niego. Coraz bardziej wyobcowani z estetyki; coraz bardziej wyprani z uczuć.
Podobnie tobie, nie chcę się na to godzić. Świat androidów zawsze będzie mi obcy.
Pozdrawiam cieplutko, witekk
_________________ człowiek szlachetny rozumie prawość, człowiek małostkowy rozumie zysk
Piękny wiersz. Nieprzegadany i przyroda w nim nie jest wyświechtanym, tysiąc razy czytanym słowem. Jest opisana inaczej, tak, że chce się czytać. I wersja poprawkowa Leona brzmi lepiej.
Wyśmienicie w dłuższych cieniach dębu
zasłuchiwać się w tętno żywiczne,
tuląc korę, zgłębiać sęk po sęku
tajemnice.
Bo są góry, których nie przekroczysz,
oceany aż po krańce świata,
(...)
Tak, najlepiej po prostu żyć po swojemu, spokojnie i miło, delektować się małymi rzeczami i pogodzić się z pewnymi ograniczeniami, których się nie pokona. To jest przepis na szczęście
Pozdrawiam
_________________ Kiedyś, spotykając kogoś, zastanawiałam się, czy dana osoba mnie lubi, a teraz w tej samej sytuacji, zastanawiam się, czy to ja lubię tę osobę.
