[Felicja]

Dzień się nocy przymila, tak tęskni,
stroi w szepty z łąki i szelesty,
trąca listki, roztacza czar lata.

Blask zapala w przelotnych spojrzeniach,
za nic bierze głupstwa bez znaczenia,
chcąc nurt czasu z czułością przeplatać.

Z nieba spływa pieśń słodka i rzewna,
ty jak rycerz dzielny, ja królewna,
a nad nami gwiazd w ogniu tysiące.

Wśród dotyków i pieszczot szaleni,
zapłoniemy wciąż nienasyceni,
coraz głębiej wtopiając się w koncert.

W końcu zachwyt się sobą zachwyci,
więc padniemy zmęczeni lecz syci,
trochę jakby na nowo zrodzeni,

by nad ranem znów wsłuchać się w dźwięki,
i zanucić refren tej piosenki,
nim codzienność tonację odmieni.

[Leon Gutner]

Trudna forma.
Coś się dzieje w drugich wersach wszystkich strof.
Sylaby się zgadzają ale rytmika już nie. To działa jak nagły rytmiczny stop i wybija wiersz z płynności. Brakuje mi mocniejszego podsumowania.

Poza tym z przyjemnością bo bardzo lubię takie formy.
Ukłony L.G.

[Witold Kiejrys]

Ładnie, Felicjo. Brawo!


pozdrawiam, witekk

[Felicja]

Dziękuję pięknie za ciekawe i mobilizujące komentarze :-).
Pokusiłam się o wersję nr 2:


Nic lipcowa:

Dzień się nocy przymila, tak tęskni,
stroi w szepty łąk i szelesty,
trąca listki, rzuca czar lata.

Blask zapala w przelotnych spojrzeniach,
głupstwa za nic bierze, docenia,
chcąc nurt czasu czułością splatać.

Z nieba spływa pieśń słodka i rzewna,
ty jak rycerz a ja królewna,
gwiazd nad nami w ogniu tysiące.

Wśród dotyków i pieszczot szaleni,
już płoniemy nienasyceni,
coraz mocniej chłonąc wciąż koncert.

W końcu zachwyt się sobą zachwyci,
więc padniemy jaśni i syci,
jakby właśnie teraz zrodzeni,

by nad ranem zasłuchać się w dźwięki,
znów zanucić refren piosenki,
nim tonację życie odmieni.

[Leon Gutner]

Lepiej ale ciągle są jeszcze miejsca które zabierają tekstowi rytm.

Ukłony L.G.

[Felicja]

No może i jakieś są, ale chyba najlepiej przyjąć, iż nadają tekstowi swoisty urok. Pozdrawiam i dziękuję za wgląd.

[Felicja]

No nie... nie moglam się opanowac i trochę jeszcze podrasowałam.

[jaga]

dzień się nocy przymila tak tęskni
stroi w szepty łąk i szelesty
trąca listki rzuca czar lata

blask zapala w przelotnych spojrzeniach
głupstwa za nic bierze docenia
chcąc nurt czasu splatać czułością

z nieba spływa pieśń słodka i rzewna
ty jak rycerz a ja królewna
gwiazd nad nami w ogniu tysiące

wśród dotyków i pieszczot szaleni
już płoniemy sobą spojeni
coraz głębiej w koncert wtopieni

w końcu zachwyt zachwyci się sobą
wyczerpani syci padniemy
tak jak gdyby nowo-zrodzeni

by nad ranem wsłuchać się w dźwięki
i zanucić refren piosenki
nim tonację życie odmieni

[Felicja]

Jago , dziękuję za propozycję. Pozdrawiam