[Leon Gutner]

To chwiejne teraz niezrozumiałe
spalone nocą bezsenną cichą
jak napisany wiersz czyjś testament
znak nad ulicą

to wątłe nieraz co ciągle zmienia
i nie wiadomo kiedy nadejdzie
a przez przypadek rysuje schemat
zostawia przejście

to straszne może głupio niepewne
gdy wszystko świeci i przypomina
tyle że przecież wcale nie jesteś
i nie wspominasz

to płoche będzie co lubi nie być
albo zależy już od niczego
jeśli wciąż patrzy na to jak kiedyś
daruj mu niemoc

to szybkie zaraz jakby po chwili
zamach na później sposób na będzie
obyśmy jeszcze je zobaczyli
obyśmy jeszcze

i nic już bardziej mało jak wcześniej
kiedy się kończy czmycha jak kotek
to chyba wszystko

ach może jeszcze
to wieczne potem

[Felicja]

Bardzo piękna i poruszająca poezja!
Z przyjemnością się zatrzymałam,
zwłaszcza przy ostatniej strofie oczywiście.

[Leon Gutner]

Oczywiście Leo dziękuje za zatrzymanie

Z uszanowaniem L.G.

[BeataKuna]

Bawisz się słowem i wychodzi Ci to świetnie. Pomiędzy jeszcze takie szczególiki z przesłaniem np., że życie to migawka, że nic nie jest trwałe, że wszystko inaczej niż nam się wydaje, że nie ma co szarpać się.
I to westchnienie na koniec ,,ach może jeszcze ...,,. Wydaje się być lekkie, a nie jest. Bo od tego zaczynają się wiersze. Od bólu, rozczarowania, pogodzenia, przetrawienia...

[Leon Gutner]

Cóż można jeszcze dodać do tak zacnej refleksji ?
Ani słowa.
Tylko podziękować należy a więc dziękuję najmocniej.

Z uszanowaniem L.G.

[jaga]

strofa soficka mniejsza - w ładnym stylu podana czytelnikowi
a zabawa słowem tylko utwierdza w tym, że warto zatrzymać się
przy Twojej poezji.
wiersz z życia wzięty - refleksyjny

[Leon Gutner]

Warto Jago słowem się bawić dla tych którzy przystaną i kilka słów refleksji pozostawią.

Z podziękowaniem L.G.