[Leon Gutner]

Za linią życia dom nad morzem
piaski zachodów fale wspomnień
stoi nad brzegiem szuka wiatru
nie łatwo mu do niego podejść

to linia której nie przekracza
już wie jak mijać jak wybaczać

nic o tym raczej w chwiejnych progach
domy zmieniają właścicieli
czas hula wilgoć śpi na schodach
fundament z ziemią grunt podzielił

ciągle tam stoi jest pamięta
a jego postać jak nietknięta

co roku stare drzwi otwiera
gości coś w sobie skryty w lesie
okna ma w lustrach ale teraz
obraz odbija ciepły wrzesień

potem październik z listopadem
grudzień i zima zatrą ślady

nie myśli o nim jak o domu
ale pamięta o przyczynach
a on mu ciągle podpowiada
jak o przeszłości zapominać

mówi że było że nie będzie
nie zmyślaj tego nigdy więcej

[jaga]

refleksyjne wersy z linią w roli głównej

[Leon Gutner]

W linii prostej refleksyjnie dziękuję Jago.

Z uszanowaniem L.G

[BeataKuna]

No popatrz, takie jedno słowo -LINIA, a ma w sobie tyle znaczeń, szczególnie związanych z emocjami. Czasem obserwując ludzi można ją zobaczyć, określić czym jest w danym człowieku. Może właśnie te linie jak żal, jak strach, jak ból układają w nas mury?

Perełka :

[Leon Gutner]

Dziękuję Beo.
Może to i lepiej że to w większości nie takie łatwe, bo łatwe rzeczy przychodzą bez wysiłku i wtedy się tego nie docenia,

Z uszanowaniem L.G.

[Witold Kiejrys]

Zaczynam czytać od - .co roku... - do dołu, a potem pierwsza strofa, dwuwiersz i to już koniec.
Dla mnie, bomba!

Ale ja, Leo, pokręcony jestem i często na opak widzę,

Pozdrawiam, witekk

[Leon Gutner]

Na opak ? czyli ciekawie z pozycji obserwatora cieszą mnie różne perspektywy.

Z podziękowaniem L.G.

[Felicja]

Lubię ten wiersz, niesie ukojenie.

[Leon Gutner]

Kojące podziękowanie autorskie

Z uszanowaniem L.G.