[Leon Gutner]

Ona zawsze o czasie
nigdy nie jest spóźniona
nie dasz rady jej zgasić
chociaż możesz próbować

wszystko to co zostawi
na języku zamieszka
masz na ustach jej smaki
te na jeszcze nie teraz

ona zawsze chce bardziej
nie zostawia na potem
pewny własny ma zasięg
choć ulotny jak motyl

nie jest sama na drodze
i gromadzi wciąż więcej
ma na wszystko odpowiedź
brzmi ochotą na jeszcze

nikt z nas jej nie zobaczy
choć nikogo nie minie
poczujemy ją raczej
w końcu wolno odpłynie

na nikogo nie czeka
drwi z marzenia kpi z życzeń
zawsze znajdzie człowieka
co się spóźnił na życie

[Rita]

Zachwyciłeś mnie! Twój wiersz to znakomicie rozbudowana opowieść o CHWILI.
Tylko Ty potrafisz tak operować słowem.
Pozdrawiam niezmiennie ciepło.

---

podwójny.jpg

Plik ściągnięto 2 raz(y) 169,21 KB

[Leon Gutner]

Pozwolę sobie skromnie nie zgodzić się z opinią o operowaniu słowem
Nie bardzo potrafię operować nim tak jak wielu potrafi. Chciałbym a więc próbuję.
Mimo tej niezgody podziękuję pięknie za tak przychylną i inspirującą dla autora opinię.

Z ukłonami L.G.

[Mirek]

Ech chwile łapie je już przeszło pół wieku a one stałe się rozsypują

[Leon Gutner]

W proch i pył Mirku.
Ale próbować łapać warto.
Jak pożywienie.

Z podziękowaniem L.G.

[PoparzonaKawą]

Sympatyczne i melancholijne, jak zawsze u Ciebie;

pozdrawiam

[Leon Gutner]

Nieustająco dziękuję

Z uszanowaniem L.G.

[Witold Kiejrys]

Takiego Leona lubię

Lekko, przyjemnie i mądrze. Brawo!

pozdrawiam, witekk

[Leon Gutner]

Dziękuję i pozdrawiam Witku najmocniej.

Z uszanowaniem L.G.