[Leon Gutner]

Po północy nagle będziesz
i nad miastem i na mieście
mrok miraże tkają szczęście
widzisz jakby dziwnie względniej

po północy śpią chodniki
nie spotykasz siebie z nikim
cicho bokiem ktoś przemyka
zwłaszcza tam gdzie brak chodnika

po północy ból jest inny
gdy uparcie szukasz winnych
nie jest z tobą ale w tobie
wylewając coś spod powiek

po północy jest inaczej
wiedzieć
coraz mniej ma znaczeń
nastrój studzą cierpkie myśli
nie śpisz a więc nic nie przyśnisz

noc dzień północ jak rutyna
pomyśl
dobrze jest zaczynać
gorzej jeśli gdy dzień rusza
znów się trzeba do słów zmuszać

do północy
bo tuż po niej
nowe ślady noszą skronie
to co było nigdy potem
już nie wzywa

można odejść

[Rita]

Pięknie i prawdziwie piszesz. Twoje nazwanie popółnocnych refleksji odpowiedzią na zamyślenia innych nie jest narzucaniem interpretacji. Pasuje!
Pozdrawiam ciepło.

[Leon Gutner]

Dziękuję i pozdrawiam

Z uszanowaniem L.G.

[ikcesok]

poczytane... pozdrawiam

[Leon Gutner]

Podziękowane za poczytanie pozdrawiam.

Z uszanowaniem L.G.

[PoparzonaKawą]

Ładnie, ale tak smutno bardzo u Ciebie,

przesyłam dużo ciepełka i serdeczności.

[Leon Gutner]

Wiersze to dobre miejsce na smutki Coffe.
Poza tym serdeczności i ciepełka wzajemnie.
Z podziękowaniem za wizytę.

Ukłony L.G.