[nuta niepokorna]

Ty i ja
rozbitkowie z tej samej planety
dryfujemy
niesieni każdy swoim wiatrem

żaglem jest łut nadziei
wątpliwej niestety
że ciemność w samotności
błyśnie nagłym światłem

i uwolniony mocą
połączonych dłoni
odleci wraz z ptakami
bezpowrotnie wreszcie

Ty i ja
rozbitkowie, których czas dogonił
a jeśli nasze szlaki
biegną w jedną przestrzeń..?

i może trzeba tylko
gwiazdy skorygować
skoro ster i busola
przepadły w głębinie

magnetyzm mają w sobie
dziwny .. Twoje słowa
gdy wyobrażę sobie
że to do mnie płyniesz

że zbiegły nam się szlaki
nie całkiem przypadkiem
i dziwna zadziałała magia
między nami

spójrz,
tą smugą księżyca
zerwaną ukradkiem
podkradam się do Ciebie
.. - przytul mnie słowami ..

(NN)

[eva_14]

Nutko, piękny wiersz. Znowu mój klimat i treść, jak na zamówienie

[Leon Gutner]

Czuję się przytulony słowami a że uwielbiam odkrywać tajemnice gwiazd po prostu we mnie trafiłaś .
Moze uformowałbym to nieco inaczej ...ale to nieistotne .

Z wielką przyjemnością L.G.

[Leszek Wlazło]

Nutko pięknie. Bardzo szybko ewoluujesz w kierunku doskonałości. Wciąga treść w niebanalnym przekazie.

[nuta niepokorna]

Dziękuję Kochani..
nareszcie sprawiłam Wam trochę pozytywnych emocji i proszę jakie miłe przytulenia w zamian...
Mam nadzieję, że jeszcze uda mi się kiedyś to powtórzyć..
pozdrawiam cieplutko