[Leszek Wlazło]

nikt

czas posypał srebrnym brokatem
małego chłopca w zbyt dojrzałym ciele
epigon bez wstydu wzrusza się i płacze
w rozkroku pomiędzy ziemią a niebem

zbawiłby świat ale nie ma mocy i środków
przez co kolekcjonuje frustracje
dotyk zimnego dna poczuł
próby pozbawienia godności własnej

kiedy upada podnosi go wiara
potężniejsza od tych co znane
na ile go starczy jeśli przywykł szastać
kto nad zapaloną świecą powie amen

[amandalea]

Oj ciężka to była noc Leszku

[Leon Gutner]

I tym razem nie napisze nic bo juz mi slów zachwytu brak ..
Jak ja uwielbiem to twoje ...amen nad świecą

Z ukłonem L.G.

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

wielkie brawa, a to amen, mnie powaliło. Super Leszku

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

wcale nie chcę wstawać, to pozytywne powalenie. Nic nie rozbite, dywan leżał

[Leszek Wlazło]

[Mariola Kruszewska]

Najlepsza pierwsza zwrotka. Gładko się czyta, a ta metafora z chłopcem - miodzio.

[light]

o ile dobra płynna pierwsza zwrotka
o tyle reszta naciągana i nie rytmiczna jak siemasz

pozostaje przyzdaniu że jest pan słabym poetą


pozdr.

[amandalea]

[nuta niepokorna]

Leszkowe wiersze oprócz swoistej specyfiki - mają duszę , ale to taki ewenement dla nas czytelny i oczywisty jak to, że słońce wstaje na wschodzie, pomijając kwestię rodzaju zastosowanych rymów i formy wiersza - jak najbardziej prawidłowej dla tegoż gatunku poezji..Ale nie wszyscy mają świadomość, że istnieją i takie być może dla niektórych zbyt trudne do pojęcia diamenciki wśród oczywistości paciorków..

[light]

Czy my tu rozmawiamy o wierszach, czy o osobie?

o jednym i drugim...

[el]

A należałoby o wierszu Arti. Wycieczki personalne nijak mają się do krytyki wiersza.