[Maryla]

Przyjdę do Ciebie nocą gwiaździstą
gdy szlakiem srebrnym księżyc wędruje,
bo chcę raz jeszcze poczuć tą słodycz
gdy delikatnie usta całujesz…

Przyjdę do Ciebie tęsknotą śpiewną,
bo w sercu struny grają cichutko
dotykiem tęczy stubarwnych skrzydeł
przynieść chcę ulgę wszystkim Twym smutkom

Przyjdę do Ciebie wiatru powiewem,
by gładzić jego lekkim dotykiem,
rozbudzić szeptem horyzont zdarzeń
czułością zmysły napoić przy tym…

Przyjdę do Ciebie myślą słoneczną.
Zamknij ją proszę, w objęciu ramion,
ukołysz ciepłem na jedno mgnienie
choć bez bliskości, to nie to samo….

[stary krab]

Przyjdę do Ciebie Niebieskooka... I tak przez pokolenia.
Czy to nie piękne?

Puenta smutniejsza nieco, lecz i tak bywa.

[amandalea]

Fakt, puenta nieco smutna ale bardzo prawdziwa, a wiersz ciepłoMarylkowy

[Leon Gutner]

Przyszłas do mnie już dawno Mary ..i nigdzie się nie wybieraj ...
Albo przynajmniej wpadaj co jakiś zcas z takim wierszem jak ten.
Choc bez bliskości to jak prawisz nie to samo .....ale zawsze coś


Z uszanowaniem L.G

[Fred]

[Baszka]

tak lubię Twoje wiersze Marylko, a ja myślę , że nie tyle smutniejsza co bardziej refleksyjna i nostalgiczna , a nostalgia nie zawsze jest smutna