[Fred]

Gdy się zwolniło miejsce na scenie,
na przekór naszym dziwnym domysłom,
nadeszło przyszłe nam pokolenie;
spłatało figla: po prostu przyszło!

Bez przekonania ideowego;
patriotycznych hymnów nie śpiewa;
bowiem rodzaju jest nijakiego;
a na pomniki przeszłości ziewa.

Wykreowało swój blady obraz,
ściszyło gałką dawne etosy;
siły co kwitły dla jego dobra,
i ongiś darły się wniebogłosy.

Na dokonania dawnych pokoleń,
w przeszłość świetlaną spojrzało krzywo,
westchnęło ciężko: o ja chromolę!
Machnęło ręką, poszło na piwo.

[amandalea]

[Maryla]

[Fred]

[Baszka]

uwielbiam Fred, chociaż tak nie potrafię , trafne żartobliwo satyryczne z nutką liryzmu i refleksji i do śmiechu i do płaczu nad czymś co wytyka i rozczula że żal czegoś , bożal

trąci jednak czasem
myśl co w zanadrzach siedzi
czy dzisiaj dajemy igrzyska
czy tylko drwiny z gawiedzi
Fredzie

[stary krab]

Żartu tym razem jakby mniej, sarkazmu tylko ślad, za to refleksje głębsze i na serio.
Dobry utwór, Mistrzu.

[Ninoczka]

Wyjątkowo ten wiersz przypadł mi bardzo do...gustu i serca,
może dlatego, że ja też z tego starszego pokolenia?

Pozdrawiam

[Leon Gutner]

Czynisz po mistrzowsku to w czym jesteś najlepszy Fredzie .
Z pociechą i radością dla czytelników..
Od czasu twoich lirycznych dzieł patrzę na twój każdy wiersz z innej perspektywy.
I bardzo mi się podoba to co widzę .

Z uszanowaniem

L.G.