[W.J.Mikulski]

WIESłAW JANUSZ MIKULSKI
(ur.1959)





z cyklu „Ikar”



*
* *

Powracam do Ciebie
dotknieniem ust
które wiatr ziemski
wciąż chłodzi

i ciszy kapie
milczący plusk
na świtu sennej
łodzi

Powracam do Ciebie
szelestem dnia
co jak drzewo
się łamie

i spływa z niego
rosa jak łza
na Twoje
- moje ramię

[Ninoczka]

Witam serdecznie na Forum!
Co do wiersza podoba mi się w prostocie słowa mądrości moc.
Jedynie co mi nie bardzo to...
nie widzę wzrokiem wyobraźni:

Cytat:

szelestem dnia co jak drzewo się łamie

dokładniej mówiąc tego szelestu łamanego...
Jednak to tylko moje zdanie

Pozdrawiam cieplutko!

[Marcin]

Interesujący wiersz, delikatny i zmysłowy. Podoba mi się i jeszcze nieraz do niego wrócę.

PS. dotknieniem zmieniłbym na – dotknięciem, wydaje mi się, że wiersz mógłby zyskać, ale decyzja zależy wyłącznie od Ciebie

[amandalea]

[W.J.Mikulski]

Odpowiedź dla Niny: bo to takei duchowe "łamanie" duchowego "drzewa" poteżne i jakby niesłyszalne
pozdrawiam Cię

[W.J.Mikulski]

dla Marcina Dydyny: bardzo Ci dziękuję
Twoja wrażliwość na muzę poezji jest mi znana skądinąd
Szczególnie staje sie to świadectwem wrażliwości Twojej, subtelności serca i mądrości ducha, by na skrzydłach wyobraźni wzbijać sie coraz wyżej, lecz nie ikarowo

Pozdrawiam Cię

[Leszek Wlazło]

Zgadzam się z Marcinem co do dotknięcia. Do kaskadowych gwiazdek juz się przyzwyczaiłem. Rzeczywiście jak napisała Ninoczka wiersz ujmuje prostotą przekazu. Zatosowanie anafor dość przekonywujące, co prawda listowa forma zaimków odbiega od obecnych standardów, ale sam je łamię więc i Tobie nie odbieram takiego prawa. Mam nadzieję że rozluźnimy krawat Twojej obecności na forum, bo jak widzisz miejscu temu udaje się powoli wyróżniać. Tolerancja i życzliwość to chyba dobre słowa na panujące tu stosunki.