[pier nick]

tam gdzie równiny ponoć tęskne
zrównają wszystkich według wiary
więc kiedy niebo grzmotem pęknie
dla jednych sny innym koszmary

nie tam gdzie złoto z krzyża kapie
gdzie marmur gryzie biedne pięty
babciny grosz pod żebrem drapie
i nawet spokój nie jest święty

nie tam gdzie noszą baldachimy
rączkami dziecka depczą płatki
gdzie purpurowe arlekiny
z uśmiechem nie darmowo gładkim

a ja a ty a oni
w bosych nadziejach zabiegani
spoceniem pana księdza dłoni
w puste obrazy powklejani

wlewamy gorzkie świato-widy
w krople od dawna już nie słone
wierząc że wszystko jest na niby
tam gdzie równiny nieskończone

[Ewa]

Cytat:

rączkami dziecka depczą płatki

- tu by mi pasowało "stopami" albo "nózkami"

i szkoda troszkę że tak rozstrzelone te wersy,
bo przecież tekst płynie
a przez ten rozstrzał się nie przebiłam.

ostatnia zwrotka bardzo bardzo
dziękuję
Ewa

[pier nick]

ten rozstrzał to wina edytora... ale sie poprawiło:))

[amandalea]

Piękny wiersz, piękna treść.....pisany chyba w nowym wordzie stąd to rozstrzelenie ale to można zmienić

[pier nick]

już nie:)))))))