[eva_14]

mianowałam się ekspertem samozwańczo
wyznającą się na sztuczkach luźnych trickach
podglądałam jak kukiełki ludzkie tańczą
gdzie gra muzyka

wychodziłam na tasiemki błotnych ścieżek
czasem boso z podniesioną szumnie głową
w uniesionym łuku brwi bez żadnych zwierzeń
łaskawe słowo

upychałam po kieszeniach marne wzloty
kolekcjoner zwykły zbieracz ptasich świtów
naznaczając impregnacją pawi dotyk
zabrakło sprytu

wypasałam głodne ego suchą karmą
oszczędzałam na owocach witaminach
zabraniając miłowania byś nie wtargnął
przyszła godzina

[Baszka]

oo tak, chyba każdy Ewuś jest ekspertem od siebie , bo siebie zna najlepiej , a potem wczuwają się sobą w motywy innych , zabiera głos podoba mi się bardzo Twój wiersz, bo sięga znacznie głębiej niż słowa z jakich tworzysz wersy

[amandalea]

Znamy się....a jednak wcale się nie znamy

[eva_14]

dziękuję Baś, za zrozumienie przesłania i słówko
dzięki Lidziu, że zajrzałaś

[amandalea]

hmmm...gwoli wyjaśnienia, to nie był śmiech z wiersza Evo, jesteśmy expertami, a przynajmniej tak nam się wydaje, wydaje nam się, że wiemy jak się zachowamy w jakiejś tam sytuacji ale to nieprawda, nie wiem tego, nie znamy nawet siebie samych na tyle by przewidzieć to, możemy przysięgać i zarzekać się, ale dopiero w tej konkretnej sytuacji okazuje się jacy naprawdę jesteśmy....

[eva_14]

wcale tak nie odebrałam, Lidziu. Uznałam, że śmiejesz się z mojego znawstwa, samej siebie.

[Leon Gutner]

Swoją drogą - ciekawe czy wtargnoł w końcu czy nie .
Fajny temat ..ładne zestawienia ..ciekawy wiersz .

Z uszanowaniem L.G.

[Leszek Wlazło]

a ja zwrócę uwagę Ewuniu na formę, która rozprasza monotonię zmuszając do uwagi przy interpretacji

[eva_14]

takie tam sobie eksperymenty i eksperymenciki. dziękuję pięknie

[Lucy]

Mnie też zatrzymała ciekawa forma i oryginalna melodia wiersza, Ewuś.
A poniżej zacytowane fragmenty najchętniej podkradłabym Ci