[AnDante]

Gdy w filozofii wgryzałem sie zręby
rozliczne szczęścia wskazując znamiona,
ONA w uśmiechu wyszczerzała zęby:
„romantyk z ciebie ,SZCZĘSCIE TO MAMONA”


Szczęście odmierzać chcesz pieniądzem ?
Chyba żartujesz, no przyznaj, proszę,
te sny, marzenia, radości, żądze
tak pospolicie zmieniasz na grosze?

Łzy szczęścia matki, kiedy ją wzruszy
płacz noworodka, gdy tuli główkę,
ty tak bez czucia, ty tak bez duszy
wprost przerachować chcesz na gotówkę ?

Tę radość życia, ufność bez lęku,
tych młodych twarzy uśmiech dziewiczy
tylko z ołówkiem i kartką w ręku
można zwyczajnie na szmal przeliczyć ?

Szczęście mężczyzny, gdy mu łaskawy
los z bram niebytu zwrócił kobietę,
którą ukochał, Ty - dla zabawy
chcesz na brzęczącą zmienić monetę ?

Czymże się stajesz, robakiem, gadem
patrzże jak duszy wciąż ci ubywa,
człekopodobna stworo z żrącym jadem ,
masz tu srebrnika – i bądź szczęśliwa !


I tak straciłem ładną dziewczynę.
Moja to wina ? Szukam wymówki,
w końcu znalazłem straty przyczynę
cóż, widać miałem mało gotówki

Lecz nie żałuje, stratę przełknąłem
wzrok zaś swój w inną zwróciłem stronę
i wiodę teraz życie wesołe,
bo mam wspaniałą i mądrą żonę !

[Leon Gutner]

Ba wspaniała i mądra żona to skarb.
Z ciekawością L.G.

[AnDante]

[amandalea]

Mądry wiersz ale...ale AnDante ukazuje on tylko jedną stronę medalu, a jakby tak odwrócił role??

[AnDante]

[amandalea]

[Leon Gutner]

Ba - wspaniałej i mądrej żony pielęgnować nie trzeba .
Na tym polega między innymi jej mądrość i wspaniałość

L.G.