[Leszek Wlazło]

powiew

przeniknął wicher w splot zdrewniałych gałęzi
uśpione soki pobudził do życia
zadumane myśli gwałtownością rozpędził
na uśmiechniętym przysiadł

pozostał chwilę aż ze zdumionych pąków
wyłoniły się płatki liści chłonące pieszczotę
dawno niewidzianemu słońcu
przyglądał się zagubiony w głuszy ostęp

melodię poruszanych delikatności
poniosło echo zauroczone obrazem
zadomowiony w odrodzonej koronie psotnik
fantazje wydobywał z marzeń

[Maryla]

Leszku pięknie...wiosennie...

Nawet wiatr, tak niecierpliwy
pod urokiem westchnień wiosny,
uśmiech bierze pod swe skrzydła
melodyjny, ciepły, prosty.

[amandalea]

Jak dobrze, że mamy naturę , dzięki niej powstają jedne z piękniejszych metafor

[Lucy]

aż buzia sama się uśmiecha

Uroczy wiersz! Podziwiam Twoje niewyczerpane pomysły i ich poetycki obraz

[Baszka]

zapachy i obrazy, oswajasz Leszku dzikość natury

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Maryla]

[eva_14]

i powiało tym powiewem, jakby się czuło namacalnie. Pięknie i wietrznie namalowałeś

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

Pani od rysunków, rysowała czymś innym. Ty rysujesz i malujesz słowem

[Leszek Wlazło]