[Leszek Wlazło]

fortuna

pędził jak wariat obrośniętymi tłumem ulicami
zostawiając za sobą rozwrzeszczane telefony
o wyjaskrawioną tęsknotę ciało ranił
obraz wieczora ożył

niby nic szczególnego zaplecione palce lampki wina
niewymuszony uśmiech przy zwyczajnej kolacji
naznaczony Wierzyńskim klimat
późną nocą wypowiedziane zaśnij

nad ranem nie było kominiarza
ani guzików do uchwycenia
rozbrykany promień po uśpionym hasał
jestem bogaty półsennie powiedział

[amandalea]

mmmmmmmmmm....pięknie, marzycielsko,ciepło

[Lucy]

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Baszka]

nad ranem nie było kominiarza
ani guzików do uchwycenia
rozbrykany promień po uśpionym hasał

ale było szczęście, wbrew wszystkiemu

[Leszek Wlazło]

tak niewiele i wiele zarazem

[Marek]

[Maryla]

Nieustannie podziwiam
i z pełną świadomością stwierdzam, że jesteś bogaty Leszku, bogactwem niezwyczajności …

[Leszek Wlazło]

[eva_14]

Cytat:

rozbrykany promień po uśpionym hasał jestem bogaty półsennie powiedział

pointa świetna. Całość, też, no i ten tytuł... wszystko mówi.
Podziwu pełna
ewa

[Leszek Wlazło]

[Leszek Wlazło]

[Elżbieta]

Leszku
hmm
jak by tu?
lakonicznie?
pięknie

serdeczności
E
PS przy okazji lektury Twojego wiersza dowiedziałam sią, że forma "wieczora" jest tak samo dopuszczalna jak "wieczoru"

[Leszek Wlazło]

Elżbieto
hmm
jak by tu?
lakonicznie?
dziękuję

serdeczności
L
PS mam nadzieję że darujesz mi to "małpowanie", ale zrobiło mi się po Twoim komentarzu tak milutko, że musiałem troszkę pofiglować.