[Maryla]

Zgarniam ciepło pod powieki
przetykane słońcem krople
śpiew rozbrzmiewa w smutku tonach
pod ciężarem serce moknie

trudno złamać choć ułamek
nieba, co granatem straszy
tak daleko jest do wiosny
ale powiem to inaczej..

jeszcze gwiazdy złapiesz w dłonie
na krawędzi tęczy siądziesz
teraz Ciebie chodź, przytulę
proszę usiądź tu koło mnie

bo z poziomu moich ramion
widać świat w zielonych pąkach
a kolibry w smudze światła
niosą miłość szczęście w dzwonkach

pyłek iskier masz w swych oczach
choć spłakane są dziś deszczem
ale wierzę, że poczujesz
miękkość ciepło z uczuć dreszczem

[Sofim]

Witaj Marylko!
Twoje wiersze jak zwykle ciepłe , radosne, pełne optymizmu...
Pozdrawiam Serdecznie!

[yv]

ah promyczku ... gdy mi smutno bedzie ... milo mi bedzie gdy i do mnie takim cieplem przemowisz ..

[Leon Gutner]

Ech zgarniasz ciepło pod powieki Mary zgarniasz

Z ukłonem L.G.

[Leszek Wlazło]

Marylko aż się cofnąłem do wiersza "nostalgią płynie". Zapytasz dlaczego, ano tam rytm, melodia i rymy same porywają czytelnika. Tutaj jeśli chodzi o rymy to, tak nie jest. W wierszu występuje pięć rymów i w tym dwa gramatyczne: deszczem-dreszczem oraz pąkach-dzwonkach, jeden ładny składany: siądziesz-koło mnie, asonans: krople-moknie i niestety jeden nierym: straszy-inaczej. Porównaj sama. Pozdrawiam Leszek

[amandalea]

Skoro Leszek wytknął formę, to ja mogę cieszyć się z ciepła płynącego z treści

[Leszek Wlazło]

od razu wytknął

[amandalea]

[eva_14]

rozmarzony i urokliwy Twój wiersz Marylko. Bardzo dobrze się czytało

[Baszka]

"bo z poziomu moich ramion widac
świat w zielonych pąkach" jeśli w jakichś wierszach doszukuję się ciepłej ulotności to znajdę je z pewnością u Ciebie,
Pozdrawiam Marylko serdecznei

[Zofia]

W 6 i 14 wersie zawieruszyła się średniówka

Wrócę później.

[Leszek Wlazło]

[Maryla]

Dziękuję Wszystkim za przeczytanie moich skromnych słów.
Uwagi cenne zachowam. Bardzo za nie dziękuję

[Zofia]