[stefania]

świtania mgiełki opadły dawno
słońce podnosi jasność swą siłą
usiądźmy proszę razem przy stole
wypijmy czarną cieszmy się chwilą


poranek różem błądzi po ziemi
opadły mgielne warkocze pledem
zaśmiał się ogród kwiatów kolorem
trawy dźwigają łez rosy schedę


snuje się cieniem kawy aromat
pobudza zmysły smakiem palonym
zaglądam w oczy trzymam za dłonie
uśmiechem ciepłym zauroczony


proszę patrz na mnie dziecka urokiem
tyle w nim serca radości nieba
spowity pustką miłości suszą
czułość mnie wita życia potrzeba


płynem ponownie napełnię czary
obłoków marzeń częsty bywalec
ze źródła szczęście czerpię łykami
poczucia czasu nie mając wcale

[Marcin]

ze źródła szczęście czerpię łykami
poczucia czasu nie mając wcale

i tak trzymać

Zaproszenie na kawę przyjąłem. Smakowała

[Leon Gutner]

Nio bardzo ...aż od świtania mgiełek co upadły aż po poczucie czasu co to go nie ma .
Klimacik pyszotka .
Z uśmiechem ciepłym chwalę ..

z ukłonem L.G.

[amandalea]

[Gość]

Cytat:

słońce podnosi jasność swą siłą

może bezsiłą , nad siłą , już siną
swą tylko wypełnia

Cytat:

płynem ponownie napełnię czary obłoków marzeń częsty bywalec ze źródła szczęście czerpię łykami poczucia czasu nie mając wcale

tu też straciłem
bez żalu
poczucie oczywiście ...